22 jan. 2010 - Bidt voor fam.van Wermeskerken in Papoea Nieuw Guinea na overval

Beste Co-piloten,

Velen van u hebben ons geschreven, gemaild en gevraagd naar de gewapende hold-up. We willen u toch nader informeren over de dingen die sindsdien gebeurd zijn. Veel andere zendelingen hier hebben ons verteld hoezeer ze afhankelijk zijn van hun gebedspartners thuis. Dat is voor ons bevestigd door een paar recente gebeurtenissen:

U weet allemaal uit onze laatste update dat we werden overvallen door twee mannen met messen op zaterdag. Ze namen onze camera's, camcorders, sleutels, Remi's vliegbrillen, zakmes, mobiele telefoon en andere kostbaarheden mee. Maar wij danken de Heer dat niemand fysiek werd gewond. Maar het hield daar niet op! Onze landelijke gids van een dorp aan de overkant van het dorp heeft ons 20-jarige nichtje geslagen tijdens de wandeling naar een eenzame boom boven op een heuvel.

Hier ziet u een foto die iemand anders ons stuurde van het soort landschappen dat men ziet op deze prachtige wandeling.

Remi was net aan zijn laatste drie dagen MAF uitlening begonnen en vloog een goede vriend uit Canada naar ons missie centrum. Nou, PNG heeft altijd verrassingen in petto. Remi had van te voren zijn zus en nicht geschreven over de gevaren en de onzekerheden in PNG. Remi grapt altijd dat PNG om twee dingen beroemd is: duiken en holdups: onze gasten zouden beiden ervaren tijdens hun tijd hier.

De zondag na de hold-up was eigenlijk heel saai, hoewel de meesten van ons de slaap maar moeilijk konden vatten. Op maandag, begon Remi aan zijn laatste drie dagen van vliegen voor de MAF, alleen om bij aankomst in Mount Hagen te horen dat een ander incident die ochtend bij ons thuis had plaatsgevonden. De gids die Remi’s nicht had geslagen was naar het centrum gekomen en was weer op zoek naar Sarah. Tjandra heeft adequaat gereageerd door te bellen met de beveiliging die daarop zorgde voor de situatie. Door de extra stress op de familie vertelde MAF Remi naar huis te gaan om te zorgen voor zijn familie. Dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan, want dat zou betekenen dat alle vluchten gepland voor de komende drie dagen zouden moeten worden geannuleerd. Er is nl.geen andere piloot beschikbaar om deze vluchten over te nemen. Het heeft ons echt laten zien hoe afhankelijk mensen zijn van de toestellen die we vliegen zijn. Hier is wat er gebeurde:

Remi's zus en nicht zouden naar huis vliegen van Goroka de donderdag na de hold-up. Remi zou hun piloot zijn, maar omdat hem niet langer toegestaan werd om te vliegen, moesten we over de weg. Het is slechts een 1 1 / 2 uur rijden onder normale omstandigheden. De dag ervoor zouden we ze naar Goroka rijden. Zware regenval beschadigde de weg echter en geen auto kon er nog door. Gelukkig was een tijdelijke reparatie net op tijd uitgevoerd om ze toch naar Goroka te rijden. Maar toen Remi naar huis reed en probeerde de duisternis voor te zijn om ernstige veiligheidsrisico’s te vermijden, moest hij 4 uur wachten bij een brug als gevolg van reparaties die werden gemaakt en vervolgens was hij pas weer thuis om 9.30 uur ‘s avonds. Nogmaals danken wij de Heer dat er niets gebeurde tijdens die nachtelijke tocht.

Toen onze gasten eindelijk Goroka bereikt hadden was het tijd om andere gestrande passagiers te helpen. Onze Canadese vriend die voor een week komt voordat hij voorgoed terugkeert naar Canada zit nog steeds vast in Madang terwijl ik dit schrijf (vrijdag). Omdat het zo belangrijk is om hem zo snel mogelijk naar Ukarumpa te brengen, heb ik gisteren besloten om 4 uur te rijden naar Madang om hem en andere passagiers met de auto te halen. Na het oversteken van twee vrijwel onbegaanbare tijdelijke bruggen (als gevolg van zware regenval), ontmoette ik een ernstige aardverschuiving die de weg blokkeerde. Bij contact met het MAF kantoor in Madang om uit te zoeken wat er gaande was, vernam ik dat er nog twee aardverschuivingen waren die alle verkeer stopten. Dus onze passagiers konden niet eens over de aardverschuiving om verder te rijden naar huis met mij. Na 2 uur in mijn eentje wachten en wetende dat weer een nachtelijke rit nodig zou zijn als ik niet meteen naar huis zou rijden, reed ik (een uur of 3) terug naar huis in mijn eentje.
Hedenmorgen zitten de passagiers nog steeds vast in Madang, maar er zal waarschijnlijk een SIL vliegtuig komen dat ze vandaag naar onze basis kan vliegen.

Zoals u kunt zien, PNG is echt een land van verrassingen. We hebben daar meer overgeleerd in de afgelopen week dan in onze vorige 5 jaar hier. Sinds onze hold-up hebben veel van onze collega's verteld over soortgelijke incidenten en dat is de reden waarom ze hier alleen willen vliegen naar andere steden. Sommige van onze collega's zijn meer dan drie keer overvallen tijdens hun tijd hier!

Vooral Tjandra is vrij getraumatiseerd door dit alles, dus bidt alstublieft voor onze familie nu we dit moeten verwerken.

Remi is geboekt voor de VS volgende week voor zijn Kodiak opleiding en zal 4-5 weken weg zijn. Hij hoopt de laatste week door te brengen in Tsawwassen om zijn vader te helpen. Die laatste week is waarschijnlijk 1-4 maart. Als u wilt bellen in die tijd, bel 604-943-4793

De hoofdrolspelers in deze update: vlnr Sarah (op bezoek), Remi, Amanda, Anthony, Tjandra, Angelina en Wendy (op bezoek)

We waren niet van plan om hier een sombere update van te maken. Gewoon om u een beter beeld te geven waar u voor kunt bidden en waarom onze vluchten zo nodig zijn in PNG. Dank u voor uw steun van onze bediening en voor uw gebed voor veilige reizen.

We zijn overweldigd door alle e-mails, telefoontjes en gebeden van u en proberen te antwoorden op elk mailtje. Als u niet van ons gehoord, weet dan dat we het heel druk hebben met andere gasten en Remi’s vertrek over een paar dagen (voor meerdere weken).

Met onze oprechte dank en liefde,

Remi, Tjandra, Amanda, Anthony en Angelina

Beste Co-piloten,

We stuurden een update twee dagen geleden en er is weer veel te melden, geen verdere foto's behalve deze hiernaast. Ik zal het later uitleggen.

Gisteren was Remi ingevlogen in Wangeto waar de Cessna 206 staat sinds het landings incident van net voor Kerst. (lees verder over dit ongeluk in de nieuwsbrief van 2009) Twee ’landelijke’ mechaniciens werden dinsdag ingevlogen en ze hadden de motor, prop en neus assemblage gerepareerd. Maar het testen van de motor op donderdag, na de reparatie, liep fout. Helaas vloog een  gloednieuwe klemring los en beschadigde de propellor. Dus op vrijdag, vlogen we een een nieuwe propellor in. De afgelopen drie dagen regende het echter hard en was het vrij moeilijk werken onder het zeil. Ten slotte is de prop toch gemonteerd en getest en om  ongeveer 10 uur ’s morgens kon Remi het vliegtuig eindelijk terug naar ons centrum vliegen waar het verder zal worden gerepareerd in de komende paar weken. Het is zo'n goed gevoel dat het terug is op een van onze bases en wordt klaargemaakt voor meer "Vluchten voor Leven."

Ik heb veel foto's van de reparaties en de voorbereiding voor de vlucht, echter onze camcorder / camera is net gestolen!

Vrienden hebben gevraagd waarom we zelden schrijven over de veiligheidssituatie hier terwijl ze weten dat anderen in Papoea Nieuw Guinea opmerkingen hebben gemaakt over de steeds afnemende veiligheid. We hadden er gewoon nooit veel over te schrijven, tot vandaag. Vorige week, nadat we Remi’ zus en nichtje naar Madang brachten werden de vrienden  overvallen. We zouden ze meenemen naar Ukarumpa (waar wij wonen). Ze werden vlak voor ons vertrek door vier mannen met geweren en messen beroofd van hun kostbaarheden, maar toen een man probeerde de autosleutels uit het contactslot te grijpen trapte onze vriend op het gas en reed weg. De auto werd beschoten, maar niet geraakt.

Dan deze ochtend! Ons nichtje vroeg of we een wandeling kunnen doen voordat zij en Remi's zus vertrekken a.s. woensdag. We dachten dat het leuk zou zijn om te wandelen naar een heuvel vlakbij ons centrum en gingen samen met een andere mannelijke volwassene van ons centrum op pad. Een Papoea-Nieuw-Guinea man die we ontmoetten voegde zich al vroeg tijdens de wandeling bij ons. Hij is de eigenaar van een groot deel van de grond waarop we zouden lopen.

We hebben heerlijk genoten van de schoonheid, en bekeken veel verschillende valleien terwijl we liepen. De mensen die we ontmoet waren allemaal erg vriendelijk en we schudden vele Papoea handen. We bereikten het einde van onze beoogde wandeling en rustten onder enkele mooie pijnbomen uit, genietend van het uitzicht. Kort daarna kwamen er plotseling twee mannen en een hield een groot mes onder de kin van Remi's nicht en een andere man duwde een groot kapmes onder de kin van Remi. We moesten al onze waardevolle spullen overhandigen: twee camcorders en twee camera's, Remi's leesbril (en zijn vliegbril), twee mobiele telefoons en een set van huis en school sleutels inbegrepen. Het gebeurde allemaal heel snel en we waren allemaal volkomen in shock, uiteraard.

Dus toen ze weg waren moesten we ofwel erg overstuur worden of proberen de leuke mensen en prachtige bezienswaardigheden die we toch ook hadden gezien te onthouden. We hebben toch maar gekozen voor het laatste. Immers, alleen "dingen" zijn gestolen en niemand was fysiek gewond. Vaak verwonden in Papoea Nieuw Guinea rovers hun slachtoffers zodat we de Heer voor veel dankbaar moeten zijn.

Helaas zullen we nu niet meer in staat zijn om foto’s in te voegen voor de komende updates nu we geen camera of camcorder meer hebben. Dus .... onze updates zullen een beetje saaier zijn dan normaal.

Misschien is dit een goed moment om u te vragen ons uw updates met foto's van u en uw families te sturen:)

Zoals u kunt lezen in het bovenstaande zijn wij het nieuwe jaar begonnen met een "knal" en hebben veel om dankbaar voor te zijn. Wij wensen jullie ook een goede start van 2010. We willen graag van u horen.

Dank u voor uw gebeden! Vandaag waren we omringd door engelen die ons veilig.
hielden.